Dünyada Bir Gece (1991)

ben bu filmi güzel etkileyici sıcak bir film olarak tahmin ediyordum açıkçası. bu film son zamanlarda izlediğim en gereksiz en amaçsız en saçma filmlerden biriydi ve ben bu filmi tek bir kelimeyle anlatmak isteseydim bu kelime "bok" olurdu. film farklı farklı bölümlerden oluşuyor ve birbirleriyle alakası tamamen sıfır.diğer karakterlerin birbirleriyle etkileşimi yok ve en kötüsü ne biliyor musunuz? yeni karakter açılıyor ve hikayesi 30 dakikada bitiriliyor daha sonra o karaktere ne oldu ne etti asla öğrenemiyoruz. hani böyle alacağımız bir sosyal mesaj yok öğretici bir şey yok. akıl oyunu yok seyirciyi şaşırtma yok. filmde tek olumlu taraf; Winona. Bu ablamızın sahneleri o kadar sıkıcı değil ve karakter oyuncuya çuk oturmuş. onun haricinde bu filmi övmek için bir şeyler arıyorum... bulamadim. 3/10

Filmde sadece diyalog var ama tuhaf bir şekilde izlettirdi kendini. Papaz on bindiği taksi ayrı favorim oldu dmndnd

Bütün hikayeleri keyifle izledim. 5 farklı şehirde turlamak iyi geldi. Bu tarz filmleri hep sevmişimdir zaten. En sevdiğim Roberto Benigninin rol aldığı Roma oldu. İkinci en sevdiğim ise Pariste geçen hikayeydi.

Bu film, Jarmusch'un 5. filmi. Ve yine bütün bilindik, tanıdık şeylerle açıyor filmini yönetmen: dünya sokakları, insan hikayeleri, farklı diller ve kültürlerle, küçük hayatlar yaşayan, sıradan insanlar v eonların ilginç olmayan hayatlarından parçalar, kısımlar, enstantaneler...

Filmde 5 farklı ülke ve şehirde aynı gece içinde 5 taksicinin yaşadıklarından oluşan kısa hikayeler izliyoruz. Artık tipik bir Jarmusch teması olarak mekanlar, sokaklar, caddeler; ıssız sessiz- eski yeni binalar; işsiz güçsüz, sıradan insanlar; anlatmak, konuşmak, söylemek ve iletişim kurmak ihtiyacındaki insanlar görüyoruz. Her şeyden önce gitmek, bir Jarmusch teması. Echenoz okur gibi, aynen öyle, gidiyoruz her filminde yönetmenin ve mekanlar, şehirler, sokaklar, caddelerde dolanıyoruz, yol alıyoruz; dünyanın sokaklarında ve caddelerinde dolaşıyoruz Jarmusch flmlerinde. Bütün filmlerdeki karakterler, insanlar birbirlerine benziyorlar, bu karakterler onlara yakınlık hissi duymadan edemeyeceğimiz ve hikayelerine sempati ve sevgi duyacağımız karakterler kesinlikle, ve hepsi de gerçek hissi veriyorlar. Jarmusch; sokaklarda, caddelerde; bu küçük, sıradan insanların naif, kırık, sevgi dolu, komik hikayelerinden bize hakikaten bu dünyada insan olmak üzerine, parasız olmak üzerine, yalnız olmak, kaybetmek ve yaşamakta direnmek üzerine küçük cümlelerle küçük hikayeler anlatıyor. Ben kendi adıma en çok New York ve Paris hikayelerini sevdim. New York hikayesindeki komik Yo Yo, Breaking Bad'deki Gus Fring'in ta kendisi!

Dünyada Bir Gece'nin her hikayesi birbirinden güzel. Oyuncular çok etkileyici, hikayeler de öyle. Bütün hikayeler gerçekçi, olağan, her dönemde anlatılabilecek hikayeler; film çekildikten bu yana 29 sene geçmiş, ama eskiyen hiç bir şey yok. Bu yüzden kesinlikle Jarmusch'un en iyi filmlerinden biri olarak, herkese öneririm.