İnsan Manzaraları I (1959)

Unlu Japon yonetmen Masaki Kobayashi nin 3 bolumluk serisinin ilk filmi. Insan psikoloji uzerine yapilmis guzel klasik yapimlardan birisi.Yonetmen farkli insan karakterlerini aksiyon, savas sahnelri icinde gostermek istemis.Siyah beyaz klasik filmden ote farkli senaryosu ile izlemeye deger..

Büyük bir beklentiyle açtım ancak 3 buçuk saat boyunca film sadece kendini tekrar ediyor. Sinematografisi gerçekten çok kayda değer ama idealist ve pasifist bir karakter üzerinde temellenen konu kayda değer pek bir şey söylemiyor. Geriye yalnızca kusursuz görüntüler kalıyor. Her zaman mantıksal hataları es geçsem de, bu filmdeki mantıksal hatalar, daha doğrusu eşyanın tabiatına uymayan hal ve vaziyetlerin birbirinin üstüne binerek ilerlemesi beni biraz filmden soğuttu. Acaba diğer iki film de böyle midir diye düşünüyorum, boş yere zamanımı harcamış olacağım. Filmin savaş karşıtı bakış açısını pek çok kişi kabul edecektir pek tabii fakat savaş karşıtlığını ele alış biçimini gerçekçilikten uzak ve safça buldum. İnsan doğası göz ardı edilmiş ve hayalcilik kalmış geriye. Hiç kimse mutlak iyiliği içinde barındırmadığı gibi, biri başkalarına iyilik ettiğinde, o başkalarının onlara edilen iyiliğe hangi gözle baktıkları ve o iyilik edilenlerin iyiliğe bakış açısı önemlidir. İyi eylemin sebebi taraf da kötülük sahibi olabileceği gibi, güç unsuru tersine çevrildiğinde, iyilik edilenler mazlum vasfından sıyrılarak zalim vasfına geçebilirler. İyilik, birey insafından kaynaklanabilir, kişinin sahip olduğu değerlerden kaynaklanabilir sözgelimi insan hakların savaş dahil hiçbir şart altında ayaklar altına alınamaz değeri gibi. Aslında her iki durumda da iyilik bir şarta bağlıdır, koşulsuz iyiliğin insani ve dünyevi yanı olmadığı gibi, insanın koşullu bir varlık olarak eylemlerini şekillendirdiği de unutulmamalı. Yine de, evet, savaş zamanları, kötülüğün sıradanlaştığı zamanlardır. Fakat yenen ya da yenilen bir tarafa iyi ya da kötü vasfı koymak tamamen hangi tarafta yer aldığınızla alakalıdır. İnsanlığın tarafını tutmak dahi bir tarafgirliktir. Filmdeki tamamen depolitize olmuş karakterin eylemleri insan haklarını korumaya yönelik düşünülebilir ancak karakterin sahip olduğu düşünce sistemi yeterince açık şekilde gösterilmemiştir. O yüzden pasifist karakterin eylemlerinde hiçbir mantıksal taraf yoktu.

Büyük bir beklentiyle açtım ancak 3 buçuk saat boyunca film sadece kendini tekrar ediyor. Sinematografisi gerçekten çok kayda değer ama idealist ve pasifist bir karakter üzerinde temellenen konu kayda değer pek bir şey söylemiyor. Geriye yalnızca kusursuz görüntüler kalıyor. Her zaman mantıksal hataları es geçsem de, bu filmdeki mantıksal hatalar, daha doğrusu eşyanın tabiatına uymayan hal ve vaziyetlerin birbirinin üstüne binerek ilerlemesi beni biraz filmden soğuttu. Acaba diğer iki film de böyle midir diye düşünüyorum, boş yere zamanımı harcamış olacağım. Filmin savaş karşıtı bakış açısını pek çok kişi kabul edecektir pek tabii fakat savaş karşıtlığını ele alış biçimini gerçekçilikten uzak ve safça buldum. İnsan doğası göz ardı edilmiş ve hayalcilik kalmış geriye. Hiç kimse mutlak iyiliği içinde barındırmadığı gibi, biri başkalarına iyilik ettiğinde, o başkalarının onlara edilen iyiliğe hangi gözle baktıkları ve o iyilik edilenlerin iyiliğe bakış açısı önemlidir. İyi eylemin sebebi taraf da kötülük sahibi olabileceği gibi, güç unsuru tersine çevrildiğinde, iyilik edilenler mazlum vasfından sıyrılarak zalim vasfına geçebilirler. İyilik, birey insafından kaynaklanabilir, kişinin sahip olduğu değerlerden kaynaklanabilir sözgelimi insan hakların savaş dahil hiçbir şart altında ayaklar altına alınamaz değeri gibi. Aslında her iki durumda da iyilik bir şarta bağlıdır, koşulsuz iyiliğin insani ve dünyevi yanı olmadığı gibi, insanın koşullu bir varlık olarak eylemlerini şekillendirdiği de unutulmamalı. Yine de, evet, savaş zamanları, kötülüğün sıradanlaştığı zamanlardır. Fakat yenen ya da yenilen bir tarafa iyi ya da kötü vasfı koymak tamamen hangi tarafta yer aldığınızla alakalıdır. İnsanlığın tarafını tutmak dahi bir tarafgirliktir. Filmdeki tamamen depolitize olmuş karakterin eylemleri insan haklarını korumaya yönelik düşünülebilir ancak karakterin sahip olduğu düşünce sistemi yeterince açık şekilde gösterilmemiştir. O yüzden pasifist karakterin eylemlerinde hiçbir mantıksal taraf yoktu.

3 saatten fazla süresiyle biraz uzun. İnsan haklarıyla ilgili bir savaş karşıtı film. İnsan manzaralarını güzelce yansıtmış. Mahkum işçileri ezdirmemeye çalışan bir adamın hikayesinde karşısına devamlı "ne yapalım savaştayız" diyen bir yönetici çıkıyor. Belki de bireyin mücadelesinin sürüden ayrı hikayesine dair. 7.

2. dünya savaşında insan hakları, sivillere-esirlere kötü muamele gibi bir konuda atılan atom bombalarından tek cümle bahsetmeden film çekebilmek... Hem de bunu bir Japon olarak yapmak... 10 saat boyunca gevezelik yapmışlar, yalan söylemişler diyemem ama gerçeğin birazını kasıtlı olarak gizlemek yalandır.

2. dünya savaşında insan hakları, sivillere-esirlere kötü muamele gibi bir konuda atılan atom bombalarından tek cümle bahsetmeden film çekebilmek... Hem de bunu bir Japon olarak yapmak... 10 saat boyunca gevezelik yapmışlar, yalan söylemişler diyemem ama gerçeğin birazını kasıtlı olarak gizlemek yalandır.

Zaten ilgi duyduğunuz bir kültürün ve konunun işlendiğini ve bu kadar başarılı bir yapım olduğunu görünce tadından yenmiyor... Viva Nihonni... Devam filmlerini de bekliyoruz...