Deccal (2009)

Bir Lars von Trier klasiğidir. Biraz edebi, biraz sanatsal, genel olarak durağan, kasvetli bir film. Eğer dümdüz korku kategorisine tıklayıp film izlemek için geldiyseniz, bu film yanlış adres sizin için. Yukarıda bahsettiğim gibi daha çok sanat filmi ve dram severlere hitap ediyor. Kadının şeytan olarak lanse edildiği karanlık dönemlere atıfta bulunarak kişilerin kendi zevklerini ne kadar bencilce yaşayabileceklerini, bu bencilliğin sonuçlarını da başkalarına nasıl yıkabileceklerini inanılmaz metaforlarla anlatan bir film. Kısacası korku kategorisinde denk gelinebiliyor bu filme. Ama hayır, bu bir sanatsaş filmdir, biraz da dram sayılabilir. O yüzden tavsiyem, eğer bu tip ağır, diyaloglar ve metaforlar üzerinden ilerleyen filmlerden hoşlanıyorsanız, bu film bu türün başyapıtlarından birisidir. Fazlasıyla da güzel vakit geçirebilirsiniz bu sayede. Ama bu türü sevmiyorsanız, harcadığınız 108 dakika size eziyet gibi gelebilir. Ben sanatsal filmlerden çok hoşlanan ve buldukça her türünü izleyen birisi olarak türü severlere şiddetle tavsiye ederim. Bu filmi izleyin, üstüne de Possum'a bir göz atın. Aylık dozunuzu alırsınız zaten :) "9/10"

Ay bende sanat filmlerine bayılırım possum filmini bu yorumundan sonra izledim ve efsaneydi teşekkür ederim bende sana bir film önermek istiyorum "dogville" kesin izlemelisin🙂

Trierin en sevdiğim filmlerinden biridir kendisi bir başyapıt. Filmi aksiyon için korkmak için veya kafanızı dağıtmak için izlemeye geldiyseniz hiç gelmeyin öyle bi film değil çünkü. Sonda da gördüğümüz gibi film tarkovskiye adanmış zaten çekimleri, baştaki ve sondaki siyah beyaz efektleriyle bir tarkovski filmi gibiydi. Gerçekten çok beğendim.

Filmdeki ana fikir 16.yüzyıldaki kadın katliamının etkilerinin genlerle günümüze kadar gelip kadın bilinç altında varlığını halen sürdürmekte olduğunu anlatmaya çalışmaktadır.çok sancılı ve ağrılı ve abartılı olduğunu düşünüyorum..psikolojik rahatsızlığı olan izlemesin...

Filmi beğendim atmosferi olsun, oyunculuklar olsun ne bileyim beğendim işte ama filmde yönetmen yüzyıllardır şiddete uğruyan, ezilen, katledilen kadınların bunları hak ettiğini içilerindeki şeytani kötülükten ve sapkınlıktan kaynaklanarak en masum insanın bile kadınlara şiddet uygulamasının normal olduğunu belirttiği bir film olduğunu anladım ben burda. Yani yıllardır ezilen, katledilen, işkence gören, kullanılan kadınların bunları hak ettiğini ve bunların olmasının yaşamın doğal bir sonucu olduğunu bu şiddeti uygulayanların suçlu olmadıklarını belirtiyor. Bu hissi ve mesajı almak (zaten verilen, gösterilen mesajın bu olması) sinirlendirdi beni açıkçası...

trier den cesur bir film daha. yönetmen bence çoğunlukla çok değişik konulara değiniyor. bu filmde aklımda en çok sahnesi kalan filmlerden biri. kesinlikle +18 ilk 10 ve son yarım saat çok ağır gelir birçok bünyeye. felsefik ve psikolojik bir film. travma sonrası her ruh iyileşemez, sancıları ve süresi ağır olabilir. en büyük korkularımız eşimizi, yakınımızı kaybetmek, ağır hastalıklar, taciz tecavüz yaşamamız, ihmal ve istismara maruz kalmamız bu filmde yaşananları yaşata bilir.
başarılı, oyunculuk süper, görüntü müzikler güzel. konu ağır.

Merak eden varsa G.F Händel Lascia ch'io pianga başta ve sonda çalan şarkı. Ayrica filme boş demeden önce neyi anlattiğına bakın, sonra izleyin. Ve film korku filmi, gerilim filmi sizi altınıza sıçırttırmak için yapılmış bir film değil. Anlamadıysanız anlamamişsınızdır bu kadar basit. Anlamak istiyorsanız gider bu tür filmlerin imgelemelerini, metaforlarını ve onların çıkış noktalarını vs. Öğrenirsiniz gelir bir daha izlersiniz. Ya da baktınız konunun sizle alakasi yok hiç izlemezseniz olur biter.