Bridget Jones: Mantığın Sınırı (2004)

ikinci filmiyle beraber bridget jones benim en sevdiğim romantik komedi film oldu artık. ilk filmi de çok sevmiştim ama bu filmde daha çok eğlendim. zaman zaman beni güldüren hiç beklemediğim olaylar oldu. Bir de Colin Firth nasıl bir adam öyle ya... insanın içini yakan, acıtan cinsten bir çekicilik ve karizma var kendisinde. izledikçe ağlayasım geldi. sanırım aşık oldum... umarım geçer.

İlk filmin gerisinde kalmış ve beni hayal kırıklığına uğratmış bir yapım. Bridget Jones'u tekrar bir filmde izlemek ve gülmek güzel olsa da ilk filmin havasını bulamadım. Filmin süresi tekrarlama formüllerle doldurulmuştu. Daniel'in bu filmdeki işlevi çok gereksiz değil miydi ya? Olmasa da olurdu. Dövüş sahnesi dışında kayda değer sahnesi yoktu. Hapishane sahneleri güzel olsa da Bangkok öyküsü beni hiç sarmadı (Kızlar diyor sevgilim beni dövdü, çalıştırdı; Bridget zavallım şaştı kaldı haha). Rebecca'nın Bridget'e aşık olduğunu kırk yıl düşünsem aklıma getiremezdim, ikidebir Mark'ın peşinde ne işin var diyip duruyordum. İlk filme selam yollayan açılış sahnesi gülümsetti. Bridget, arkadaşları, Mark Darcy yine bıraktığımız gibilerdi. Sadece bu filmde Bridget sarsaklıktan aptallığa geçmiş gibi gösterdiler, ona biraz sinir oldum. Bir de Bridget'in evinin dış görünüşü ilk filmde daha farklı değil miydi ben mi yanlış hatırlıyorum? Darcy'nin bürosunda gitmeden giydiği ilk kıyafet gayet güzeldi, taksicinin işine geldi herhalde taksimetre çalışsın diye beğenmedim dedi :D Neyse ki film güzel bitti. Crazy in Love şarkısı o sahneye çok yakışmıştı.

Çok eğlenceli ve gülerek izlediğim bir filmdi. Birinci filmle arasında hiçbir fark yok, izlenebilirlik açısından aynı seviyedeler. Yine çok eğlenceli, hareketli ve yine Bridget aynı :) İlk filmi izleyenler kesinlikle bunu da izlesin :)

İlk filmi çok beğenmemiştim. Ama bu film serisini bitirmek istediğim için bu filmi ne izledim. Ve kesinlikle birici filmden daha çok beğendim. Birinci filmde eğlendiğimden daha çok eğlendim. Son cümle gerçekten çok güzel. Her ne kadar önümüze böyle olmalısın diyen şartlar konulsa bile kendimiz olmalıyız. Mutlu olmak için ideal tipte biri olmamız gerekmez