Özgürlük Yemini (2011)

Hep yarım yamalak karşıma çıkan bir filmdi, sonunda doğru düzgün izledim. Magna Carta'nın hemen sonrası olan gelişmeleri anlatan tarihi bir film. Oyuncu kadrosu güçlü, konu güzel, yer yer içine çektiği sahneler olsa da tam olmamış bir film. Yine de geçer not alır.

Bu kadar çelişkide kalan bir filmde nacizane bir fikir olarak şöyle diyebilirim aksiyonseverler seyretsin konu olarak beklentisi olanlar dayanabildiği kadar seyretsin.Birde yorumlar yapılırken şahısa değilde filme odaklansak daha temiz yorumlar çıkmaz mı? İyi seyirler......

bana göre filmlerde olması gereken bir dolu özellik vardır hiçbirine rastlayamadım desem yeridir.oyunculukları beş para etmez.görüntü desen sıradan bir belgesel tadında.çatışmadan çıkıyorlar hemen ardından şahini satıp doğanmı alsam türü bir rahatlamayla oturuyolar.kral bir grup (300-500) elemanla ülkeyi tekrar hakimiyetine almaya çalışıyor.ben 50. dakikadan sonra 32x hızla izledim birşey kaybettim sayılmaz..boş zamanınız varsa başka şeyle değerlendirin...!

bana göre filmlerde olması gereken bir dolu özellik vardır hiçbirine rastlayamadım desem yeridir.oyunculukları beş para etmez.görüntü desen sıradan bir belgesel tadında.çatışmadan çıkıyorlar hemen ardından şahini satıp doğanmı alsam türü bir rahatlamayla oturuyolar.kral bir grup (300-500) elemanla ülkeyi tekrar hakimiyetine almaya çalışıyor.ben 50. dakikadan sonra 32x hızla izledim birşey kaybettim sayılmaz..boş zamanınız varsa başka şeyle değerlendirin...!

film de çok saçma hatalar var imdb puanı çok verilmiş 5,0 ı geçmez bu arada dikkat edin izlerken şaşı olmayın savaş sahnesinde kamera omuzda hep gözlerimiz odaklanamıyor buda gözü bozuyor

Bu tür filmlerden benim beklediğim, basit ve sıradan olmasıdır. Tarih öncesi dönem epik kahramanları, realitesini otlak ve hayvan kavgaları gibi temel sebeplerde bulurdu. Ve insanların kavgaları her zaman temel ve basit (küçümseme değil) sebeplere, yani varlık amacı ve gereksinimlerine dayanır. Modern dünya, sinema ve edebiyatta güçlülerin savaşını o kadar kompleks hale getirmeye başladı ve o kadar tanrısallaştırdı ki, evvel zaman içindeki "insanî" savaşlar artık sinema ve edebiyatta "komik" karşılanır oldu. Yunan tragedyalarındaki tanrıların yerini sinemada ülkeler almaya başladı ve bu tanrılar Yunan tanrılarından daha zeki, daha kurnaz. İnsanlara kızıp göğe çekilen tanrılar yok artık. Sinemadaki ülke-tanrılar, her mikroorganizmaya hükmedecek kadar muktedir. Bundan dolayı diyorum ki, kılıcın çekildiği her film ne kadar sıradan savaş sebeplerine dayanırsa, gerçeğimizi o kadar net bulacağımızdan ve sinema vasıtasıyla yeniden yaşayacağımızdan eminim. Ironclad filmi, sözünü tutmayan krala karşı bir isyan. Basit ve insani. Uğruna ölmeye, aç kalmaya değer. Filmi eğer bu zaviyeden, yani hakikat penceresinden, bizim açımızdan izlerseniz, yüzlerce filmden katbekat kaliteli olduğunu kesinlikle anlarsınız.