400 Darbe (1959)

ebeveyn sorumsuzluğunda kaybolup giden bir çocuğun hikayesi ... böyle milyonlarcası vardır belli başlı duygular eksik kalınca yeri başka bir tatmi arayışı ile doldurulmak isteniyor hele çocuksanız bu daha karmaşık bir durum , böyle filmleri izleyince bazı insanların çocuk yapmaması gerektiğini tekrar ve tekrar anlıyorum

YILINA GÖRE ÇEKİMLERİ ÇOK BAŞARILI. GİRİŞ VE GELİŞME BÖLÜMLERİ ÇOK DAĞINIK VE KURGUSAL OLARAK ORADAN ORAYA KAYAN VE OTURMAYAN ANLATIMLAR VAR. FİNAL BÖLÜMÜ EN GÜZEL YERİ AMA IMDB PUANI ÇOK ABARTILI.

Gerçekçilik amaçlanmış. Yerini de gayet bulmuş bence. Oyunculuklar müthiş. Özellikle bu kadar çok çocuk oyuncuyu tek bir filmde görüp bu kadar iyi oynadıklarını görmemiştim daha önce.

400 Darbe (1959) Baba kantin için 1000 frank lazım.. Şimdi sen 1000 frank istiyorsun ya.. 500 frank razısındır ama 300 franka ihtiyacın vardır.. Öyleyse alsana 100 frank.. Yönetmenliğini François Truffaut üstlenirken oyuncu Jean-Pierre Léaud, Claire Maurier, Albert Rémy, Guy Decomble ve Georges Flamant kadrosunda gibi isimleri izleyeceksiniz.. Film Dram-Suç türlerini barındırıyor.. Konusuna gelecek olursak, Antoine adındaki küçük çocuk okul ile arası değildir öğretmenleri onunla bir türlü iletişe geçemez her defasında çocuğu küçük düşürürler.. 12 yaşındaki çocuk artık gün geçtikçe okul ile bağlarını koparmaya doğru ilerlemektedir.. Okulun kötü gidişatı sonucu ailesi ile de sorunlar yaşayan küçük çocuğun başına gelmeyen kalmaz.. Ufak tefek suçlar işler ıslah evine düşer hayatı tam anlamıyla alt üst olma durumuna gelir.. Fransız yönetmen François Truffaut izlediğim ilk filmi ve oldukça beğendiğimi söyleyebilirim.. Yönetmen bir bakıma çocukluğunu perdeye taşımış.. Filmdeki Antonie karakteri gibi sorunlu bir çocukluk evresi geçirmiş.. Ve bu film ile oldukça tutulmuş ve eleştirmenlerden de tam not almıştır.. Yönetmen bu film ile Oscar da En İyi Senaryo dalında aday olmuştur ayrıca Cannes film festivalinde En İyi Yönetmen ödülünü kazanmıştır kariyerinin çıkış noktası olarak gösterilen filminden kısaca kendinden bir şeyler izleyeceksiniz.. Doğal gerçekçi çekimleri ile hayatın içinden bir film izledim.. Ağır ilerlediği için belki herkese hitap etmez ama klasik filmlere ilginiz varsa siyah beyaz çekimleri ile film sizi alıp götürecektir.. Eğitim sistemini eleştiren film öğretmenlerin öğrenciler üzerindeki etkilerini kötü kullandıklarında ne gibi kötü sonuçlar doğuracağını vurguluyor zaten finali unutulmaz sözün bittiği yer olarak tanımlanabilir.. Çocuğun düştüğü durum karşısında etkilenmemek elde değil bence kusursuz bir dram filmiydi.. Filmin başrol oyuncusu Jean-Pierre Léaud küçük yaşta kestiği performans ile akıllara kazanıyor yaşına göre çok iyi iş çıkarmış anne ve babasını oynayan oyuncularda başarılıydı.. Film almış olduğu İmdb Puanı:8.2 ile İmdb Top 250 Listesinde kendine 184. sırada yer bulur.. Özellikle klasik severler dram ve suç türünün karışımı Fransız sinemasına yeni bir soluk getiren bu unutulmaz yapımı siz sinema severlere tavsiye ederim.. 8.7 Hafızası zayıf yetişkinler dışında ergenlik kimse de tatlı hatıralar bırakmaz..

çok başarılı bir filmdi. insana hangi baskı yolu uygulanırsa uygulansın yine de kendi yolundan şaşmayacağını,özgürlüğünü gözardı etmeyeceğini yansıtmış. tabii ailenin ve toplumun tavırlarının da çocuğun yaşadıklarına sebep olmasını da ekleyelim. harcadığım zamana değdiğini ve kaliteli olduğunu düşünüyorum.

bu arada filmdeki küçük doniel'i oynayan françois truffaut'un da anne-babasıyla ilgili hayat hikayesi aynıymış. filmden sonra hangisi olduğunu anlarsınız.

Doğal gerçekçi çekimleri ile hayatın içinden bir film izledim. Ağır ilerlediği için belki herkese hitap etmez ama klasik filmlere ilginiz varsa siyah beyaz çekimleri ile film sizi alıp götürecektir. Eğitim sistemini eleştiren film öğretmenlerin öğrenciler üzerindeki etkilerini kötü kullandıklarında ne gibi kötü sonuçlar doğuracağını vurguluyor zaten finali unutulmaz sözün bittiği yer olarak tanımlanabilir. Çocuğun düştüğü durum karşısında etkilenmemek elde değil bence kusursuz bir dram filmiydi.

Film bütün gerçekçiliğiyle inanılmaz sıkıcı bir film. Gerçekçiliğinin önemi ise tartışılmaz. Sinemacılara ve film eleştirmenlerine yönelik bir film.

Filmin en iyi sahnesi çocuğun yaşadıklarının hesabını verirken herkesten gerçekçi olduğu sahneydi. Sanki özbilinç sadece sorulduğunda ortaya çıkan bir şeymiş gibi.

"bozar mı sandın acılar belaya atlar giderim..":) çok güzel bir film. Düşünme payı bırakan sahneler sahnelerin derinliği sadeliği çok lezzetliydi...