Son Ana Kadar (2024)

Beklentisini karşılamayanlardan ötürü izlemeyi erteledim ve hiç beklentimin olmadığı bir zamanda izledim. Hiç sıkılmadım zaman akıp gitti. En iyisi olmayabilir belki ama iyi bir romantik dram. Güzel seven bir erkek resmedilmiş. Gözlerimiz dolarak sevecek ve sevilecek kişiyi bulmamız dileğiyle. Son sahne ile ufak bir içimiz çiz eder sanki..

abartıldığı kadar iyi bir film değil beklentimin çok altında kaldı diyebilirim .. son dönem duygusuz filmlere bakarak daha iyi diyebilirim ama yine de bana çok etkili gelmedi..

Derin bir nefesle tüylerim diken diken olmuş şekilde bitirdim.

Boşanmak üzere olan bir adam ile ciddi ilişki kurmak istemeyen bir kadının aşık olup tüm dünyalarının değişmesini anlatıyor film. Sakin, masalsı ve sizi "yaşamlarının içindeymiş" gibi hissettiren bakış açısıyla ise ekrana kilitliyor. O kadar güzel aşık oldular ki... Hayatları ilerledikçe dağılmalarını istemeyerek izledim buruk şekilde ve beklediğim şekilde dağılmadılar, bittiler. İletişim şekilleri, birbirlerini sevme biçimleri film boyunca hayranlık uyandırdı bende. Çok tatlıydı. Buram buram dram yüklü değil, oldukça basit gerçekçi bir hayat akışına sahipti senaryo. Bu da en etkileyici ikinci yanıydı zannımca. Dram türünde bir film izleyeceğimi biliyordum ama bu kadar çabuk biteceğini ve doyamadığımı hissedeceğimi tahmin etmemiştim. Bazı sahnelerde geçmişle eş değer verildiği için başta kafam karıştı ama sonra düzen oturunca çok keyif aldım. Film bana "Marriage Story" filmini hatırlattı. O kasıtlı bir olayı anlatırken bu kadersel bir olaydı. İkisini de izlerken aynı hislerle bezendim. Eğer bunu izleyip beğendiyseniz "Marriage Story" filmini de beğeneceksiniz. Sakin bir film izleme havasında değilseniz, eğlence arıyorsanız izleyip boşuna olumsuz yorum yapmanızı ve vakit harcamanızı tavsiye etmiyorum. Keyifli seyirler, beğenecekler için :)

O son sahnenin bir veda olduğunun farkındaydım ama beynim "Okey, just dad and child. Where is the mom?" diyip durdu. Korkunç bir his. Rüya gibi ama kabus. Böyle bir filmdi...